Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Marka Jastrz\u0119bia jest jak rzeczywisto\u015b\u0107 konkretna, co rozumiem, \u017ce odszukana i nazwana, kt\u00f3ra jest przy tym z niezwyk\u0142\u0105 i kunsztown\u0105 lekko\u015bci\u0105 przez pisarza zarazem wyrywana z pozor\u00f3w i zamgle\u0144. Sztuka prozatorska Jastrz\u0119bia wchodz\u0105ca detalicznie, precyzyjnie i bardzo g\u0142\u0119boko w istot\u0119 rzeczy, nie jest sztuczna i nie jest te\u017c sztucznie podtrzymywana przez zb\u0119dne \u015brodki. S\u0142owa tutaj oddaj\u0105 sw\u0105 znaczeniow\u0105 materi\u0119 do samej jej esencji, nie potrzebuj\u0105 ozdobnik\u00f3w, \u0142\u0105cznik\u00f3w, uwypukle\u0144 – s\u0105 same ze sob\u0105 w swej surowej materii, bo s\u0105 trafione. A tre\u015bci s\u0105 adekwatne i niepoddaj\u0105ce si\u0119 manipulacjom. S\u0142owo pisane staje si\u0119 w ten spos\u00f3b dla czytelnika o\u017cywczym g\u0142osem, jest prawdziwym wytchnieniem dla przem\u0119czonej wsp\u00f3\u0142czesnej g\u0142owy. Ju\u017c nie trzeba pyta\u0107, ju\u017c nie trzeba bada\u0107, wystarczy czyta\u0107 i czyta\u0107 i… s\u0142ucha\u0107 tego g\u0142osu. W pisarstwie Marka Jastrz\u0119bia, wybitnego mistrza my\u015bli i s\u0142owa, znajdujemy zaskakuj\u0105co wyrazist\u0105 wyk\u0142adni\u0119 sprawy, niemal\u017ce zyskujemy wgl\u0105d w istot\u0119 rzeczy, chwytamy jej rzeczywisty obraz, odbicie jej meritum w naszej, z istoty niepe\u0142nej, wyobra\u017ani.
Tak wiec istnieje odpowied\u017a! Czy gotowa? Tak. Czy ostateczna? Na pewno wystarczaj\u0105ca do przyj\u0119cia jej „tu i teraz”. I prawdopodobnie podlegaj\u0105ca dalszej ewolucji tw\u00f3rczej, w najszerszym tego terminu rozumieniu – ewolucji ideowej, formalnej i literackiej.
Bogus\u0142awa Lewandowska-Gruszka
[Warszawa, 27.07.2026 r.]<\/p>\n\n\n\n
A\u017ceby to, co g\u0142o\u015bno my\u015bl\u0119 i m\u00f3wi\u0119, nie zakry\u0142o istoty przes\u0142ania pisarza, to na koniec zacytuj\u0119 t\u0119 mistrzowsk\u0105 proz\u0119:
„Ludzie odchodz\u0105 z \u017cycia. Czas p\u0119dzi i razem z cz\u0142owiekiem porywa wspomnienia. To jakby razem z nimi ubywa\u0142 kawa\u0142ek nas; jestem zafascynowany Proustem i dlatego powiem za Nim, \u017ce wszystkie dzisiejsze wra\u017cenia bior\u0105 si\u0119 z wczorajszych. Nawet z tych niewidocznych, dziej\u0105cych si\u0119 poza naszymi realnymi odczuciami. I jak On zauwa\u017cam, \u017ce s\u0105 z nami nadal i jeste\u015bmy w stanie o\u017cywi\u0107 je w naszej pami\u0119ci. W\u0142a\u015bnie tam istniej\u0105, a m\u00f3wi\u0105c o nich, ocalamy jednocze\u015bnie utracon\u0105 cz\u0105stk\u0119 siebie.
Z drugiej strony: pami\u0119\u0107 nale\u017cy do ludzi, a cz\u0142owiek jest niedoskona\u0142y; natura p\u0142ata mu figielki. Jako \u017ce argumentuj\u0105c cokolwiek, trzeba pos\u0142ugiwa\u0107 si\u0119 w\u0142asnym przyk\u0142adem, rzecz o percepcyjnych figielkach zaczn\u0119 od tego, \u017ce wiele lat temu ogl\u0105da\u0142em film. Bardzo by\u0142 wzruszaj\u0105cy i p\u0142aka\u0142em na nim jak b\u00f3br. Nie mog\u0142em si\u0119 uspokoi\u0107, itd. Ale czas pogmera\u0142 w \u201eniezapomnianych\u201d wra\u017ceniach, zweryfikowa\u0142 je i \u201ena dzie\u0144 dzisiejszy\u201d ni cholery nie wiem, co spowodowa\u0142o ten p\u0142acz, jaki to by\u0142 film i jakie problemy targa\u0142y jego bohaterami.”
Cytat pochodzi z Marek Jastrz\u0105b, Ojciec (2025).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Marka Jastrz\u0119bia jest jak rzeczywisto\u015b\u0107 konkretna, co rozumiem, \u017ce odszukana i nazwana, kt\u00f3ra jest przy tym z niezwyk\u0142\u0105 i kunsztown\u0105 lekko\u015bci\u0105 przez pisarza zarazem wyrywana z pozor\u00f3w i zamgle\u0144. Sztuka prozatorska Jastrz\u0119bia wchodz\u0105ca detalicznie, precyzyjnie i bardzo g\u0142\u0119boko w istot\u0119 rzeczy, nie jest sztuczna i nie jest te\u017c sztucznie podtrzymywana przez zb\u0119dne \u015brodki. S\u0142owa […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"pagelayer_contact_templates":[],"_pagelayer_content":"","footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":["post-140","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-rekomendacje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=140"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":141,"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/140\/revisions\/141"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=140"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=140"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lewandowska.gruszka.eu\/wp\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=140"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}